Wybudowana w przybliżeniu na przełomie XVII i XVIII rezydencja szlachecka rodziny Golców nawiązywała do wzorów francuskich i wykonana została w stylu barokowym w charakterystycznym układzie podkowy. Pałac posiadał tylko jedno piętro, które w części centralnej było wyższe od pozostałych dwóch skrzydeł bocznych. Elewacja pałacu rozczłonkowana była narożnymi ryzalitami. Mury parteru podzielono poziomo silnie akcentowanymi gzymsami a pionowo pilastrami. Skrzydła pałacu o wiele skromniej budowane przeznaczone były dla służby oraz na potrzeby gospodarstwa pałacowego. Wewnątrz budynek posiadał bogate wyposażenie, a na ścianach były ciekawe malowidła ścienne.
W wyniku działań wojennych w 1945 pałac spłonął i systematycznie popadał w ruinę. Do dziś dnia z całości budowli pozostało tylko jedno boczne skrzydło, oraz część centralna rezydencji. W skrzydle bocznym znajdowała się kaplica ewangelicka, gdyż takiego wyznania byli właściciele pałacu.